Barışalım

 

Ya ilâiy, sen bilirsiñ, qalmışım ğayet naçar,

Bir güzele göñül verdim, o zalım benden qaçar.

Bir selâma qail oldım, onu da vermez – keçer,

Küsme, yarem, barışalım, cümle isyan bendedir!

 

Ne qadar ulu dağ olsa, bir kenarı yol olur,

Lebleriñ ağızıma verseñ, em şeker, em bal olur.

Sen esime duşdikçe, yarı ömrüm zaya olur,

Küsme, yarem, barışalım, cümle isyan bendedir!

 

Kirdim yarem bağçasına, gülleri filcan,

Aq gerdanında beñleri, er biri mercan kibi,

Kel, sarılalım – yatalım, ekimiz bir can kibi,

Küsme, dülber, barışalım, cümle isyan bendedir!

 

Aşıq Ümer «ah!» idince, Hadır – İlyas irişir,

Küsmüş aşıq – maşuqlar arasına kirişir.

Şimdi bayram künleridir, darılşanlar barışır,

Küsme, dülber, barışalım, cümle isyan bendedir